کابوس‌های بی‌پايان روشنفکران

you need to read his plays, which all have been published during the time he wasn't allowed to make films or direct any play, then you will probably know the answer to your question; plus, maybe you need to be a very realistic, logical honest and fair man in order to understand why someone persists in this matter like what Beyzayee has always done in almost all his works....
i suggest you to read his books before asking questions like that. his take on the women and their positions are really worth thinking of...
...........
yes, "majlis-e shabih" is "ta'ziye" , Beyzayee has done a lot of work and researches on this form of play in iran.. plus years back, his family was also into this sort of work in Kashan...
.........................
wish i was in iran to be able to see his works now

فائزه جان
مهرداد ضيايي ستوان برآبادي بود و سيد مهرداد ضيايي روانپزشك. تشابه اسمي دارند. يكي شون سيد است و ديگري نيست!

ضیایی که نظامیه بود !؟

مي دونيم كه سگ كشي مي خواست بگه كه سربازهاي جنگ 8 ساله درست مث نقش اول فيلم (مژده شمسايي) تنها مهره هايي بودند جهت منافع بالادستي ها.(از اونجايي كه از اول تا آخر فيلم يك سري سرباز و بسيجي و موتورسوار و ... همه ش در رفت و آمد بودند و حتي نقاشي اي كه دم پنجره خانم شمسايي تكميل مي شد نقاشي جنگ بود) با توجه به اين پيام طبيعي است كه استاد بيضايي آگاهانه نگاه شهوت آلود و حريص مردان داستان را به نقش اول بارها در طول سگ كشي به تصوير كشيده ولي كي مي تونه بگه در اين مورد اغراق كرده؟ سكانس ها همه طبيعي ان و مگه غير از اينه كه سربازهاي جنگ 8 ساله مهره هاي ترقي رده بالاها شدند؟

در مورد نگاه جنسي به زنان... هيچي فقط خواستم بگم مطمئن باش اشتباه مي كني!

سلام
تا حالا دقت كردين به اين كه همين شما هائي كه به عنوان جوان داريد واسه به اصطلاح اصلاح طلبها وجهه ميخريد و كار ميكنيدو ازاد انديشيد يا هر چيز ديگه هم از امنيت درون سيستم بودن سوود بردهايد و مثلن روزنامه نگارو هزارتا چيز اينجوري شدين - منظورم اينه كه شما ها هم بدون اينكه بدونيد چووب شديد لاي پاي بيضائي وامثالهمش شماها به راستي درد دگر انديشان ومتفكران رو نميفهميد از فشارو خفقان فقط فقط قتل هارو اوونم تازه فقط شنيديد ازاديتون ازادي چند تا روزنامست كه تازه مستقل هم نيستند و ارگان حزبين واقعن متاسفم كه همه جرياناتتون سطحي وزود گذرن چون شماها اصلان تو بازي نيستيد سياهي لشكريد كه تازه اگر هم باشيد وتوهمشو نكرده باشيد مرفه كه نميدونم ولي به روز مانده هائي هستيد كه فقط در ظاهر مانده ايد نميدونم تونستم بفهمونم كه بابا جان درد بيضائي و تقوائي و كيمياوي وخيلي هاي ديگه امنيتيه كه شماها فقط توهم دونستنشو داريد
+در جواب اوون كامنت بگم كه بهرام بيضاوي استاديست مسلم واز شما ممنونم كه حرمت حفظ نموديد اميد اينكه اين كلام مثل دكتر كليشه نشود

پروین جان یک بار با دقت خواندم مطلب را و فقط یک استاد پیدا کردم که از دستم در رفته. من هم از این القاب خوشم نمی آید. البته در فرهنگ کلامی بعضی از دوستانم تبدیل شده به اظهار صمیمیت!
ممنون از توجهت.

فقط مي خواستم بگم چرا انقدر استاد استاد مي کني پرستو جان، حالا يک بار قبول ولي بيا ماها ديگه اين القاب را ترويج نکنيم و دکتر و مهندس و استاد .... را پيشوند و پسوند آدم ها نکنيم.

شبانه عزيز
نمي دانم تمايش را ديده اي يا نه. به نظرم كابوس هاي استاد ماكان تحت تاثير وقايع همين ده سال اخير است.

ده سال اخير، يا 26 سال اخير؟

پرستو جان!
امشب قصد دارم برم ببينمش پس خووندن نوشته ى تو را مي ذارم بعد از ديدن نمايش.

احمد سراجی آزاد باید گرددسراجي از هفت تير ماه بازداشت و روانه زندان تبريز شده است وي تاكنون در اعتصاب غذا به سر مي برد و حال وي وخيم گزارش شده است

http://ahmadseraji.blogspot.com

اول سلام. دوم اينكه ممنون بابت لينكي كه به خاطر تعطيلي بلاگ ما دادي. سوم به نظرم كار خوب بود البته شگفت انگيز نبود. يه جورايي مدرن بود و بيضايي با ادبيات آركائيك اش هميشه من رو ميخكوب كرده. بازي ها هم من علي عمراني رو پسنديدم و نه مژده شمسايي كه به نظرم يه جورايي شادي و غم تو صداش يكنواخته. ديگه اينكه من با نظر استاد كاملا موافقم چون اين نگاه رايج در جامعه در هر سطحي هست. اگه تو تا حالا اذيت نشدي پس خوش به حالت. اين رو دقت كن كه تو اگر بخواي ظرافتهاي زنانه رو در جامعه مردسالار همراه خودت داشته باشي اين نگاه رو بايد تحمل كني. همچنان كه در اوايل سگ كشي و در همين تئاتر مژده شمسايي گزينه خوبي براي تاييد اين مطلب است. سگ كشي رو به يادت بيار!! گلرخ به تدريج ظرافتهاش رو از دست ميده. كم كم مي شه از جنس ضخامت و سختي مردها. حداقل اين رو مي تونيم تو شكل صداش حس كنيم.
در مورد اسم شخصيتها هم احساس مي كنم يه جورايي دل خوشكنكه. انگار ما مجبوريم اين دست آويزها رو داشته باشيم. تا روزهامون بگذره.
حيف كه از بالكن نمي تونستم اونجوري كه بايد از ميزانسن و طراحي صحنه لذت ببرم.

مي بخشيد.
سلام يادم رفت!
سلام

خانم دوكوهكي
باز هم بعد از مدت ها كه خواننده وبلاگتان هستم، مي خواهم هم خسته نباشيد بگويم به شما و هم تشكر كنم به خاطر زحماتتان.
راستش كار استاد بيضايي را همين ديشب ديدم. گرچه اندكي سليقه ام هماهنگ نيست با تئاتر كلاسيك ولي آثار استاد هميشه يك نوگرايي خاص و دقت فوق العاده دارند كه ذهن و چشم آدم را مسحور مي كنند(نمونه اش همين استفاده از فرم مجالس شبيه در اين اجرا كه كاملا مخاطب را در جايگاه منتقدانه اش حفظ مي كرد)
و با شما موافقم درباره دغدغه يگانه دگرانديشان آزادي خواه... چرا كه وقتي درد مشترك است و بيان هم اشتراك پيدا مي كند.
راجع به نگاه اغراق آميز بهرام بيضايي هم نسبت به مشكلات زنان در آثارشان، شايد بتوان گفت بخشي اش خاصيت تئاتر است و بعد سينما... سگ كشي تقريبا فيلمي واقع گرا محسوب مي شد و اگر دقت كنيم مي بينيم كه كمتر درشت نمايي صورت گرفته بود و آن محيط ها و آن افراد تقريبا همه شان چنين نگاه و چنين رفتاري دارند در دنياي واقعي...
ولي يك پزشك و يك نظامي، در نمايش بيضايي را مي توان نماينده دو نگرش و دو موقعيت تصور كرد. يكي نماينده نظامي گري كه هميشه ضد زن بوده و حضورش مشكلات زنان را دو چندان كرده و ديگري نماينده علوم مردانه... روانشناسي تقريبا مي تواند يك روش سركوب هم در نظر گرفته شود.(جدا از آن نيمه انساني و درمانگرش مي گويم) روانشناسي خودش در دوره هايي و حتي امروز(شايد خشونت ظاهري اش نسبت به قرون پيش كم شده باشد، اما هنوز اگر مورد سواستفاده قرار بگيرد مي تواند همان شكل را پيدا كند، هر چند نه در ظاهر) خط كشي بوده براي يك اندازه كردن انسان ها و قالبي كردن رفتار انسان ها...در نظام مردسالار هم كه هميشه بخش اعظم فشارها بر زنان وارد آمده و ايشان را تحت فشار قرار داده( به تفاوت رفتار برخي روانشناسان در برخورد با زنان توجه كنيد و به حجم داروهاي مضر آرام بخشي كه تجويز مي كنند...)
به هرحال، شايد بتوان تفاوتي بين تصاوير استاد بيضايي در سينما و تئاتر قائل شد و اغراق موجود در اين اجراي تئاتري را هم جزو ذات تئاتر دانست و هم عمدي هنرمندانه در پس آن پيدا كرد( و نيز حقيقتي موجود را ).
برايتان آرزوي پيروزي و سربلندي مي كنم.

سلام خانم دوكوهكي
من فاضل هستم خبرنگار خبرگزاري هاي ايرنا و فارس. وبلاگ بسيار خوبي داريد. به وبلاگ من هم اگر توانستيد سري بزنيد و اگر دوست داشتيد پيامي بگذاريد براي يادگاري در صحفه خاطرات اين دوران.
موفق باشيد

يه شعر از خانم نانام ژاپني خواندم كه در باره ي يكي تز مسائل جنسي نوشته كه بنظر خيلي اغراق آميز است. به گمانم درنقطه ي روبرو مثل ايشون فكر مي كنند. ولي اسرار هر دو قابل تامل است.
اي كاش مثل سالهاي قبل در مركزبودم تا اينهمه حسرت نخوريم كه كاش پاهام را از دست نداده بودم. ولي همين كه شما اطلاع رساني مي كنيد جاي بسي خوشحالي است.

من با تو می گویم ای خرد،
من معتقدم که در جوامعی از قبیل جامعه ایران تا هنگامیکه حرکات، تفکرات و گفتار هر چند هم مترقی، در حالت تاخت تک نفره در بیابان خالی از دوستیها و پر از داستانهای یکنفر می آید است،درها به تمامی به همان پاشنه باز و بسته خواهند گشتف که میگشتند و میگردند.
من با سرافراضی به تمامی جهانیان اعلام میدارم من برای زنده ماندن آقای گنجی،این مجاهدگر اکبرمان تلاش خواهم کرد.
من بر عقیده ام:از آنجائیکه تمامی گفتارشان بگوش مخاطبانش رسیده و این خود همان پیروزیست،
از آنجائیکه اکثر نظرات آقای گنجی در بند را افراد بسیار دیگری نیز در این جامعه دارا میباشند،
نخواهیم که یکی از نخبگان این طریقت را به این نحو از دست بدهیم،
بیائید از آقای گنجی بخواهیم، به عنوان دوست، هم مسلک، انسان برای خاطر عشق،زندگی،
ما را از این دایره سرگردانی: برای عزیزی گرییدن که دیگر بین ما نیست، رها سازند و به ما بیاموزند دوباره،زندگی را من نگهبانم.
شاید کاریست که هم فکران و آزدیخواهان از آقای گنجی برای گفتن اینکه ما زنده بودنت برایمان مهمتر است،زندگی برایمان محترم است،کاری خالی از خرد ونوع دوستی نباشد.
در زمانه ای که چنین سریع به پیش میتازد،باید تازها را مزه کرد.
از آقای گنجی بخواهیم برای آموزش نسل جوانمان برای دادخواهی به ابزارهای همگون امروزی نیازمندند و نه کشتن خویش، و این شروع و به پایان رساندنش باید بر دوش آقای گنجی قرار بگیرد،این پهلوان وطن برادر ماست.دوستت میداریم،و برایتان سرافرازی و عمر دراز پر بار داریم.

کاش می‌توانستم این نمایش را ببینم.این روزها موضوعات فرهنگی خوبی را معرفی می‌کنید:کتاب،نمایش،...
اگر نمایش را دیدید حتما با قلم خودتان برایمان شرحش را بنویسید.چه می شود کرد:وصف العیش....

÷هنوز از دیدین نمایش تو حس هستم کلا کاراری بیضایی رو دوست دارم نمایشنامه ندبه هیچوقت از یادم نمیره ..خوندیش؟