...

سلام! تا به حال چندین بار به وبلاگتان سر زده بودم و بعد از خواندن نوشته هایتان( ببخشید! ویرگول ندارم!) هر چه کرده بودم کامنت بگذارم نشده بود . در واقع به دلیل نبود آگاهی و امکانات کافی بنده نتوانسته بودم بفهمم از کجا باید رفت تا به آنجا که باید رسید! (هر جا لازم بود خودتان کامارا بگذارید لطفا) تا این که این بار بر حسب تصادفی خجسته به این صفحه دسترسی ÷یدا کردم. ببخشید! فوتبال شروع شد! بقیه ی کامنتم را بعدا می گذارم! از آشنایی اینترنتی تان بسیار خوشوقتم!امیدوارم موفق "تر" باشید! تابعد!خدا نگهدارتان!

...
هنوز
در فکر آن کلاغ‌ام در دره‌های يوش:

با قيچی‌ی سياه‌اش
بر زردی‌ی برشته‌ی گندم‌زار
با خش‌خشی مضاعف
از آسمان کاغذی‌ی مات
قوسی بريد کج،

و رو به کوه نزديک
با غار غار خشک گلوی‌اش
چيزی گفت
که کوه‌ها
بی‌حوصله
در زل آفتاب
تا ديرگاهی آن را
با حيرت
در کله‌های سنگی‌شان
تکرارمی‌کردند.

گاهی سوآل‌می‌کنم از خود که
يک کلاغ
با آن حضور قاطع بی‌تخفيف
وقتی
صلات ظهر
با رنگ سوگوار مصرش
بر زردی‌ی برشته‌ی گندم‌زاری بال‌می‌کشد
تا از فراز چند سپيدار بگذرد،
با آن خروش و خشم
چه دارد بگويد
با کوه‌های پير
کاين عابدان خسته‌ی خواب‌آلود
در نيم‌روز تابستانی
تا ديرگاهی آن را با هم
تکرار کنند؟

گاهی همه همین طورند پرستو.ca arrive chaqe tempes..
et c'est la vie.nous ne pouvons pas changer rien.

sorry man adat be type farsi nadaram dashtam dar morede rooze barfi search mikardam ke site shoma ham jozesh bood konjkav shodam omadam didam jalebe ba ein ke man ziad ahle....nistam khob bood khosham omad va ein ke khaste nabashid... rasti khoshhal misham maili azat dashte basham

سلام. انتخاب وبلاگتون را بعنوان بهترین وبلاگ ژورنالیستی تبریک می گم و خوشحالم که چند ماهیست وبلاگتون را می خوانم. امیدوارم در دیگر عرصه های زندگی هم موفق باشید.

سلام... در مورد بند اول بايد بگم خيلي روان و تاثير گذار بود... اي كاش بيشتر اينجوري مي نوشتي.. البته ببخشيدها كه نظر تحميلي دادم!!!

و البته من هم از جمع فرار می‌کنم این روزها. فرار می‌کنم، اما... خاصیت این روزهای پاییزی نیست؟

ABOUT HOTEL RWANDA
http://chaykhaneh.persianblog.com/1384_5_chaykhaneh_archive.html#3906455

سلام. اومدم بگم یه یادداشتی در مورد نمایش ملودی شهر بارانی و در میان ابرها نوشتم. بخونی بد نیست. راستی لینک شما هم داده شده.

انتخاب وبلاگت را در مسابقه يا نامزديت را تبريک مي گويم.اگر چه من تا به حال خودم را از اين مسائل دور نگه داشتم ام با سوال هايت کاملا موافقم.به جا .اساسي و موجز .به خصوص آن قسمت که سنت نشود .
من هم مي نويسم اما نه به عنوان روزنامه نگار که 2 سالي هم هست که از ايران و روزنامه دور است اما تا يادم مي آيد اين جايزه ها و انتخاب ها تنها ميان همين طيف اصلاح طلب ها بود آن هم عده اي که با آنها بودند و از آنها پيروي و حمايت مي کردند در انجمن و ...هم مزايا براي آنها بود .جايزه هاي ادبي هم مال آنها بود .جالب تر از همه همه آنهايي هستند که در تيم بچه هاي شرقند که قبلا همشهري و بعد هم که زنجيره اي به هم زنجير شدند !!!!داور هاي داستان و شعر هم اينها هستند .ديگر از اين همه بسته بندي و دسته بندي حالم به هم مي خورد نا سلامتي ما روزنامه نگاريم و قشر آوانگارد جامعه ؛بعد خودمان از همه اصلاح ناپذير تر و خودي و نا خودي تر ....
تا سرانجام اين بلا گردي چه شود ؟

شايد گناه

از نگاه معصوم ما بود

كه پيوند چند شعر عاشقانه

وكتابي كه پل زده بود بر سفر وترانه

نگذاشت هيچ چيزي دست نخورده بماند

با اين همه مرد

در آرزوي (هماني ) زن

و زن در آرزوي ( شكل ديگر ) مرد

تنها ...

فصل ها ورق خوردند و

تار موي ما در آينه سفيد شد

و ديگر نمي گويم كه دوري دستا نمان

چه رد تاريكي بر چهره ي روزها انداخت !

در سکوت بودم و خلاصگي .ديدم انگار دنيا هم در سکئت است .اما تو در سکوت خيلي خوب از سکوتت و نگاه آن پيرمرد و همه هراست مي نويسي .
عقب بودم از خواندنت.همه را با هم مي خوانم.
لينکت را هم اضافه کردم .فکر مي کنم خيلي وقت است اما زمان از دستم در رفته.

ميدوني مشكل چيه! ما انتظار داريم مثلا اتفاق خيلي بايد عجيب باشه تا تاثير گذار بشه! اما همين مسافرت 10 هزار كيلومتري و ديدن رنج و فقر خودش يك دنيا تاثيرگذار بود! مهم اينه كه ما درست نميبينيم و به اطراف عادت كرديم! حتما سالهاي ابري درويشيان رو خوندي! دقيقا همون حس فقر و بدبختي رو تو خط خط كتاب لمس ميكني چيزي كه شايد خيلي ها ميبينن اما به راحتي هم از كنارش عبور ميكنن!:)

پرستو: در اين كه سفر مي تونه تاثيرگذار باشه شك ندارم. من مي گم اين تاثير توو فيلم درنيومده به نظرم. ممكنه به نظر تو دراومده باشه.

Salut,Est-ce que vous pouvez parler en Français?

Parastou:
Oui, Un peu.

من هم دقيقا همين حس تو رو داشتم وقتی فيلم رو ديدم. فيلم اگه در مورد يه آدم معمولی بود خيلی خوب بود، ولی به نظر من کمی ساده انگاری کرده بود در مورد چگوارا. نه به خاطر اينکه به صورت قهرمان نشونش نداده بود. بلکه به خاطر اينکه از چند تا تصوير سطحی به عنوان استعاره استفاده کرده بود که نشون بده چجوری شخصيت چگوارا در طول اين سفر شکل می گيره که به نظر من ضعيف بود. مثلا اون صحنه ای که اون زن و شوهر کمنيست رو نشون می ده، خيلی کليشه ای بود به نظرم نمی دونم چرا! ولی کلا فيلم آروم خوبی بود، اگه جدا از گفتمانی که (به هر حال چه به خوايم چه نخوايم) در مورد شخصيت اين آدم وجود داره بهش نگاه کنيم.

خوبیش میدونی چی بود؟
اینکه فهمیدم این چه شدن ارنستو بخاطر چریک شدنشه!
واقعن جای بسی تاسف که تاحالا نمیدونستم! D:
راستی گوارا شدنش بابت چیه؟!

درباره ي نوشته ي آخرت چيزي نمي تونم بگم اما حرفات درباره ي مسابقه ي وبلاگ نويسي خوب و منطقي ان و به علاوه ممنون از اينكه فيلم مي بيني ! آدم تحريك مي شه بگرده دنبالشون و ببيندشون!

اتفاقا جدا از صحنه هاي بديع كوهپايه هاي آند اين فيلم به مهمترين تكه زندگي چه اشاره ميكنه! يعني زماني كه اونچنان تغييراتي در ديدگاهش ايجاد شد كه تصميم گرفت به جاي درمان كردن درد بيماران علت اصلي درد رو درمان كنه:)

پرستو:
اشاره رو قبول دارم اما می تونست تاثیرگذارتر ساخته بشه. طوری که شما به عنوان مخاطب هم همون تغييرات در ديدگاهتون ايجاد بشه. راست می گين؛ صحنه های طبيعتش عالی بود.

پرستو خانم من هم اين عکس را که بهش لينک داده‌ايد (اسکلت فلزی که جرثقيل وسط‌اش مانده) ديدم و خنديدم، اما يک مهندس اينجا بود که گفت اين دقيقاً طرز درست کردن يک سازه‌ی فلزی است و جرثقيل را بعداً بايد باز کرد. اگر آن ساختمان نيمه‌کاره مانده حتماً دلايل ديگری دارد.

"خداحافظ ارنستو" رو دیدی پرستو؟

پرستو:
نديدم. باحاله؟ می گردم دنبالش. مرسی که گفتی.

پرستو در بند 3 مثل هم شدیم!