سقوط هواپيما

شهرام شريف: «صدای آمبولانس ها در تمام تهران شنیده می شود در حالی که چند ساعت از سقوط هواپیمای نظامی مسافربری در تهران می گذرد هنوز هیچ تصویری از این حادثه در تلویزیون تهران پخش نشده و صرفا چند مصاحبه بدون اطلاعات خاصی را پخش کرده اند. رییس آتش نشانی چند دقیقه قبل به شبکه خبر گفت که خوشبختانه هنوز کشته ای ندیده ایم چند دقیقه بعد رییس پلیس 110 گفت متاسفانه هواپیما به یک مجتمع مسکونی برخورد کرده و از آنها به یک پست فشارقوی گاز برخورد کرده و تعداد زیادی از مسافران و ساکنان محل برخورد کشته شده اند.»
بقيه را اين جا بخوانيد. ای وای بر من!

ادامه:
می گويند فردا ساعت 9:30 صبح در دانشکده خبر (عباس آباد، بعد از چهاراره قصر) برنامه است برای يادبود هم دانشکده ای هامان.

اعصاب ندارم. اين ها را بخوانيد:
گنگ خواب دیده - بابک غفوری آذر داغدار است
حاج آقا! راکتورتون پنچر نیست؟
خلبان اول حاضر به پرواز نشده بود
هرحرفی را که هرجا نمی زنند
خبرنگاری که عاشق بود
شاهدان عينی از حادثه سقوط هواپيما می گويند
تحريم و حادثه
فرمانده نیروی هوایی ارتش چرا استعفا نمی‌دهی؟
همه‌ی آن ۶۸نفر!
بايد می ديديد ... هيچ کسی باقی نماند
چه اهمیتی دارد لابد جان ما؟
مرگ همین نزدیکی هاست
بوی سوختگی، گوشت سوخته
غروب سه شنبه خاکستری بود
به همان سادگي كه خبر مي‌نويسند، مي‌ميرند
سرهنگ واعظی هم بوده، مشکین هم بوده، بابایی هم بوده
مزد گورکن
تسلی, تسلیت, تسلیم
اگه بخت ما بخت بود،...
بگرييد بگرييد از اين عشق بگرييد
دارم رواني مي‌شم
همه رفتند
مرگ بر هر چه جنگ و هواپیمای جنگی و مانور جنگی
و خبرنگاران درآتش



December 6, 2005 04:27 PM


Comments


I am so so so sorry

Posted by: fatan at December 8, 2005 02:04 AM

تمامی قصه ها با بود يکی و نبود ديگری آغاز می شوند؛
که يکی بود ،يکی نبود،
يکی رفته بود،یکی مانده بود؛
...مانده بود و گریه کرده بود.

Posted by: hani at December 7, 2005 04:51 PM

چه راحته اتفاق افتادن.اونم اینجا تو این مملکت خراب شده!!
نمی دونم بگم برای دوستی ناراحتم که دوستانش رو تو این فاجعه از دست داده و یا بگم برای نزدیکانشون و یا برای مالتی که زندگیش به گوزی بنده!نمی دونم!!!!

Posted by: haleh at December 7, 2005 04:09 PM

و منوچهر نوذري هم رفت

Posted by: مسعود at December 7, 2005 02:40 PM

I don't have persian font here, but with all the pain in my heart, the only good thing that goes in to my mind is make a website of all those who lost their lives during this tragedy. with all their pictures, biography, whatever... no matter what groups they belonged to....with this we can remember them always and they will be alive in the net!:(

Posted by: Armin at December 7, 2005 11:05 AM

يعنی تا اين حد عادت به مرگ؟ باز هم مشيت؟ باز هم تقدير؟

Posted by: gahnevesht at December 7, 2005 10:28 AM

تو رو خدا جماعت خبرنگارا يه كاري بكنيد... تا كي اين وضع رو مي‌خوايد تحمل كنيد....

Posted by: محسن at December 7, 2005 01:26 AM

احمقانه است.
احمقانه

Posted by: سرزمین رویایی at December 7, 2005 01:20 AM

باز بره کشان اهل قلم است ، انگار!
چه حالی بکنند با مرثیه نویسی.
چه رگ گردنی بشوند برای *هم کاران* شان.
خدا لابد این جماعت را دوست دارد.
فکر کنم چند وقتی اساسی خمار بودند.
خوب شده لابد برای شان.
جنس اعلاء رسیده.
سور و سات ِ رفقا جور شده.
آه! مزد گورکن فزونی از بهای جان آدمی و غروب خاکستری ناک سه شنبه و بوی کباب ِ انسان و غیره.
خوب شد خاک شاملو و مشیری و چند تا شاعر دیگر به این وسیله تکانده شد.
دم ما گرم که ملت ای سرفراز هستیم حقیقتن.

Posted by: hamed at December 7, 2005 01:01 AM

پرستووووووو! سه تا از اونها از بچه هاي دانشكده ما بودن. فردا صبح ساعت 9:30 دانشكده خبر برنامه است.

Posted by: negar at December 7, 2005 12:19 AM

واکنش ها عجیب تر از ماجراست!!!

Posted by: Anonymous at December 7, 2005 12:18 AM

http://isna.ir/main/PicView.aspx?Pic=Pic-627438-2اینو یادت میاد تو دانشکده خبر با طاهره صرفی کل رفیق بود!!!

Posted by: لیلا at December 6, 2005 11:43 PM

روز بدی بود، روز بدی بود...

Posted by: فاطمه at December 6, 2005 11:43 PM

az inke be matlabam link dadi kheyli khoshhal shodam khanoome dokoohaki

Posted by: Foaad at December 6, 2005 11:29 PM

سلام سرکار دو کوهکی. حالم خوب نیست از بس سر به دیوار کوبیدم قاطی کردم و نمی دونم چی شد سری به شما زدم. 25 تن از دوستان مستند ساز و خبرنگارم تا این لحظه پر کشیدند. یک سر به گروه تلویزیونی می زنم . واویلاس یکسر به فیلم و سریال. تولید برنامه . بچه های خبر. نمی دانم نمی دانم شما بچه های همشهری چه می کنید. اما ما همه ی دوستانمان پر کشیدند و نمی دانم باید شاد باشم که در میانشان نبودم و نرفتم یا غمگین؟ خدا صبرمان دهد.

Posted by: داوود مرادیان at December 6, 2005 11:24 PM

Vahshatnak ast ...matlabi dar in mored dar weblogam neveshtam...

Posted by: Foaad at December 6, 2005 11:10 PM

به همه و مخصوصا به خانواده بزرگ رسانه های جمعی و خبری تسلیت میگویم.
هرگز از مرگ نهراسیده ام
اگرچه دستانش ز ابتذال شکننده تر بود...

Posted by: عرش at December 6, 2005 11:03 PM

آخه بحث سر اينه كه خانم دوكوهكي به جز « اي واي برمن»، چيز ديگه‌اي از خودش ننوشته!
جناب شهرام خان شريف هم همون خبرهاي اين چندساهت پيش راديو تلويزيون رو فقط تكرار كرده
مجبورم اين شعر رو تكرار كنم:
از كرامات شيخ ما چه عجب؟
مشت و گشود و گفت: يك وجب
از كرامات ديگرش اين‌ است
شيره رو خورد و گفت شيرين است
...
كاش تجزيه و تحليل مي‌كردي!
كاش

پرستو:
تجزيه و تحليل جنازه همکارانمان با شما.

Posted by: ح.ش at December 6, 2005 10:53 PM

پرستو ديدي هر روز خوبي نيست

Posted by: پيام at December 6, 2005 10:47 PM

پرستو جان! اميدوارم از کسانی که تو می شناسی و ما می شناسيم کسی توی هواپيما نبوده باشه. البته چه فرق داره که به هرحال همه انسانند. فاجعه وحشتناکيه.

در ضمن، حسين اشتباه کرد، اما تو نبايد تکرار می کردی. پايتخت اردن، امانه، نه عمان. عمان خودش يک کشوره.

Posted by: Khodadad at December 6, 2005 09:40 PM

پرستو جان سلام. واقعا تاسف بار است. مدیریت اشتباه و دستگاههای فرسوده. این را بخاطر تعداد زیاد هواپیما می گویم که سقوط می کند. در لیست بی بی سی آمده است.اما جان انسان است و فاجعه. به جمله ی اول پست قبلی خودت نگاه کن. زندگی است دیگر، از یک شادی تا یک فاجعه برای انسان چند قدم بیشتر فاصله نیست.
همیشه سالم و شاد باشی.
پویا

Posted by: پویا at December 6, 2005 09:09 PM

منونم. اولین کامنت من.

Posted by: ghazaleh at December 6, 2005 08:15 PM

salam aziz, merci az in khabar ke be che sorati inja monakes kardi , man webloget ro ba ejaze dar favouritae oc gozashte bodam ke behet sar bezanam ke in khabare dard nak ro khondam, man khodam vaghti ke iran bodam barha ba in c130 ha az teh ta ahvaz va dezfoul safar karde bodam 20 sale pish taze oun vaght ham hamishe moshkel dashtand va male ghabl az enghelab bodand ke dar tahrime eghtesadiye America gahteatesh ro az Turkiye mikharidand, va omre mofide havapeyma kheyli kame ,vaghean ke in melat ba in havapaymahaye out of service russi v ghadimi chetour jourate safar darand va auto boshaye 30sale ke to moze haye inja ham peyda namishe, kami ham be amniyate jane mardom eteraz konid in bad tar az aids jane mardom ra har rooze migirad dar iran, movazebe khodeton bashid .
ghorbane shoma Reza , Dortmund

Posted by: Reza az alman at December 6, 2005 07:56 PM

خانم پرستو زیاد بیتابی میکنید اصولا اخبار اینگونه احتیاج باحتیاط دارد چون امکان خرابکار
یا بمب گزاری و دیگر چیزها وجود دارد و در امریکا مطبوعات چی ها هی گزارش میفرستند اما تعداد
کشته شدگان و مجروحین بایست توسط مسئولین بدقت داده شود ...حالا معلوم میشود بخاطر گروه زیادی
خبر نگار و گروهای خبر که مقصد شان هنوز معلوم نیست جان باخته اند ووووبرای دست اندر کاران
مطبوعات خبر غم انگیزیست هر چند دیگر انسانها هم بهمان اندازه ٬و در اخر این سی-۱۳۰ مثل بنز های
صدو هشتاد جاده قدیم شمیران چهل سالست کار میکنند بس نیست هرچند امریکا و سازنده
ان کارخانه اش گرومینگ هاوس هنوز اصرار بتولید ان دارد

Posted by: Saman at December 6, 2005 07:26 PM

:-( سقوط تلخی بود... ولی من از اورکات بیشتر بدم مياد... چه ربطی داشت... اينو تو دلتون گفتين

Posted by: Tarantula at December 6, 2005 06:20 PM

با توجه به اسامی‌ احتمالی شماری از حادثه دیدگان سقوط هواپیمای‌ سی‌ ‌130 (http://www.mehrnews.com/fa/NewsDetail.aspx?NewsID=262403)این حادثه ضربه مهلکی به جامعه رسانه ای ایران است.

Posted by: کبریا at December 6, 2005 05:15 PM

Post a comment





Remember Me?