در شهر دودزده، خبر از رنگ است

خود کرده را تدبیر نیست! http://www.mypresident.ir/archives/2005/12/post_1851.php

پنج یادداشت اخیرت همه از سر نا امیدی بود ،من می فهمم که یه روزایی تو زندگی هر کس هست که از همه چیز خسته می شه اما تو همون روزها هم آدم می تونه یک چیز خوب و مثبت پیدا کنه و بر روی اون تمرکز کنه تا این دوران بگذره.

به توصیه دوستی به اینجا آمدم .
آرزوی سلامتی دارم برام برای شما.
یا علی

نمي‌دانم آيا ديگر پس از اين همه مرگ نمايشگاه هم مي‌تواند مهم باشد؟

ميبينم كه... كي گفته هنر مندا تك بعدين؟ نيست كه خيلي هاي ديگه چند بعدي ان. همه كه روزنومه نگار نيستن كه تو هر سوراخي سرك بكشن يا اگه نظر و عقيده اي دارن همه جا جار بزنن. يه كم بيشتر بپر با هنر مندا والا ضرر مي كنيا. حداقل كسايي كه مدعي هنر مندي هستد زياد اين شاخه اون شاخه مي پرن برا همينه كه بلورشون هيچ وقت شكل منظمي نميگيره ولي اوناي كه درست عمل ميكنن بلورشون شفاف درخشان چند بعدي و حيرت آور ميشه. حيف كه معمولا تو دستمالشون پنهان ميمونه براي دوستان نزديك و ياران بي ريا.

سلام خانم دوکوهکی . کاملا با این تفاوت موافقم . امیر راد از دوستان نزدیک ما است و من این تفاوت را واقعا حس کردم . برای من هم دوست خوبی بوده همیشه .

موفق باشید

فيلم لحظه انفجار در اهواز در وبلاگ:
http://silverboy2020.blogfa.com

سلام
امیر راد؟!

اين عنوانش چقدر جالب بود . به خصوص با اين نقاشي كه گذاشتيد. اسم خيلي بكري دارد . خوشم آمد. شاد باشيد.

باز هم سلام
خب! اینرا قبول دارم!
پس بهتر است که مسائل را شفاف بیان کنیم( البته نظر خودم را بیان کردم)
حالا منظورتان را متوجه شدم. خودتان مقایسه کنید!
"منظورم از تک بعدی بودن این است که فرد فقط در زمینه ای که فعالیت می کند اطلاعات دارد و نسبت به بقیه چیزها بی تفاوت و ناآگاه است."
"تخصص به جای خود، بی خبری و ناآگاهی از آن چه پيرامونمان اتفاق می افتد، موضوع ديگری است. اين بی خبری را تک بعدی می گويم و به نظرم منفی است."
درست است.
توضیح دومتان کاملتر بود و دقیقتر.
مرسی
نیما نیلیان

سلام مجدد و همینطور متشکرم که جواب دادید.
جواب شم این بود.
"منظورم از تک بعدی بودن این است که فرد فقط در زمینه ای که فعالیت می کند اطلاعات دارد و نسبت به بقیه چیزها بی تفاوت و ناآگاه است." این نکته ای که اشاره کردید که
نشانه ی "تک بعدی" بودن است، به نظرم خیلی نکته ی مثبتی است.
حالا من نمی دانم که منظورتان از "تک بعدی" بودن منفی است یا مثبت؟
متاسفانه ما ایرانیها حرفه ای بودن را یاد نگرفته ایم.
آن کسی که نقاش است باید نقاش باقی بماند و نسبت به کارش ابژکتیو باقی باشد. این یعنی حرفه ای بودن.
حال در نظر بگیرید روشنفکران ما را!!!
به جای کار نقد(البته ادعی می کنند که نقد بلدند) فقط بد و بیراه تحویل یکدیگر می دهند.

مشکل ما این است.
البته ببخشید! شاید اینجا جای مطرح کردن این مسائل نبود.

فقط نکته ای دیگر
طراحی وبلاگتان زیباست!
امیدوارم همیشه سخت کوش باشید.
همیشه وبلاگتان را خواهم خواند.
با سپاس
نیما

پرستو:
ممنونم نيما جان. تخصص به جای خود، بی خبری و ناآگاهی از آن چه پيرامونمان اتفاق می افتد، موضوع ديگری است. اين بی خبری را تک بعدی می گويم و به نظرم منفی است.

پرستو؟ عنوان این نمایشگاه عجیبه! مربوط به سوژه خاصیه؟ و تو از اون خبر داری؟

پرستو:
آسيه جون بيا با هم بريم ببينيم. سوژه خاصی نيست تا اون جايی که می دونم.

دستت درد نکند. در میان خبرهای بد این روزها واقعا رنگ غنیمتی است... راستی از آلودگی داریم می میریم.کاش همه مان کمی بیشتر از آن می نوشتیم...

با عرض سلام
ببخشید، اما سئوالی در ذهنم ایجاد شد.
مگر روزنامه نگاران ایرانی(و اگر بخواهم کلی بگویم) تک بعدی نیستند؟
و سئوال دیگر اینکه اصلا تعریف هنر چیست.
کاربرد کلمه ی "تک بعدی" بودن جای بحث دارد دوست گرامی.
موفق باشید.
نیما نیلیان

پرستو:
سلام. منظورم از تک بعدی بودن این است که فرد فقط در زمینه ای که فعالیت می کند اطلاعات دارد و نسبت به بقیه چیزها بی تفاوت و ناآگاه است.