صد روز غم

شما بايد بدانيد كه در اوضاع كنوني مشكلات زيادي وجود دارد كه يكي از آنها مشكل زنان است.بنابر اين پرداختن به موضوع زنان آنهم بيش از حد كمي خود خواهي ست.

صد روز گذشت و مقایسه‌ای دیگر:
http://javaanehaa.blogspot.com/2006_03_01_javaanehaa_archive.html#114242898332911405

salam...ba ejaze linketo gozashtam

پرستو جان امیدوارم بهت خوش گذشته باشه چهارشنبه سوری.اگه خواستی یه گزارش تصویری خوب ببینی از دیشب بیا تو وبلاگم گذاشتم.
www.hoodad.blogfa.com

پرستوجان امسال شکوفه ها هم در آمدن ناز می کنند.چرا امسال همه اش شده غم؟؟ می شه گنجی ازاد شه؟می شه الهام کنار خانوادش مثه همه ما سر سفره هف سین بشینه. می شه با رسیدگی عادلانه به این قضیه دل خانواده های این شهدا کمی التیام پیدا کنه. می شه سال بعد کسی و به جرم سرود خوندن باتوم نزنن؟ می شه صلح، صفا... بیاین همه در این آستانه آرزوکنیم کسی با غم سر سفره نشینه. من خوب می فهمم کودکی بدون پدر یا مادر سر سفره برایش هیچ چیز مفهومی ندارد....

غمو ول کن
عیدت مبارک !

هر چی گشتم ندیدم.پس خودت کجای این متن هایی؟توی روزنامه که نیستی. توی وبلاگت هم که نباشی دیگر...
می دانستم زن ما هنوز هم ...بجنت.دیر می شه ها؟

weblog khob va por mohtavaee darid vaghean barazandeh shomast va haghetoneh man az tarigh sayteh 7 sang tonestam bebinameton moafagh bashid va payandeh pishapish sal no ro be shoma va khanevadaton tabrik migam khosh bashid khonegahdar

هيچ صحبتي يا يادآوري از اونايي كه بيگناهتر تو خونه‌هاشون بودن و نفهميدن چطور ديگه نيستن ، نشد؟

Parastoo: chera, sokhanran-ha eshaareh kardan. man hameye maraasem ro kaamel naboodam albatte.

سلام
خوش به حال شما كه كوچه تون اينجوريه
اينجا توي اهواز فضا يه جورايي تو مايه هاي حكومت نظاميه
خيلي از خيابونا و محله ها كه مردم بيشتر اونجا جمع ميشن بسته و در محاصره ي پليسه و حتي از عبور وسايل نقليه عمومي مثل اتوبوس هم جلوگيري ميشه
ضمنا من لينك شما رو توي وبلاگم گذاشتم و اگر براي شما امكان داره براي حمايت از NGO ي ما ما رو هم بلينكيد.
ممنو و تشكر

متاسفم که در این مراسم به تعداد انگتان دو دست هم خبرنگار مطبوعاتی حضور داشت.

پرستوی عزیز
از این تیره روزیها برای ما خیلی زیاد بوده چه سالهای پایانی دهه شصت که هزاران هزاران زندانی بیصدا به جرم دگراندیشی و دگر خواهی به سرای ابدی رفتند و چه ان روزی که مادران اجساد فرزندانشان را از بین اهن پاره های مینی بوسی در شمال تهران بیرون کشیدند و یا ان روزی که دخترکان شاد به هوای دمی خوش بودن در لابه لای بی مسئولیتی مسئولان غرق دریاچه مرکزی پایتخت شدند.و روزی که نخبگان این کشور بخاطر کج سلیقگیها در ته دره ای ارام گرفتند ویا ان روز نه چندان دور که بچه های یک روستا در اتش سوختند و مثل همیشه اوکه نیست
مقصر شد.و چه روزهای بیشماری که هزاران زن و مرد بخاطر شعارها و سیاست های غلط طعم سقوط رو چشیدند و یا این روزا که دانشگاه شده قبرستون ما سرودیم ادم چقدر حقیره بازیچه تقدیره.....هیچ اعتراضی شکل نگرفت هیچ حقی گرفته نشد و هیچ مسئولی برکنار نشد.چند ماه پیش که بم بودم هنوز سقفی جز
امید نداشتند خیلی هاشون-مساله زمانی جالب تر میشه که اقایون همچنان مشغول به سخره گرفتن دولت امریکا سر قضیه کاترینا هستند......ادم
اتیش میگیره میسوزه منفجر میشه........................بگذریم ...سفر فکر خوبیه.همه به یه سفر احتیاج داریم سال سختی در پیشه. امیدوارم
دسترسی به نت ممکن باشه وگرنه نمیدونم با این اعتیاد به زن نوشته ها چیکار کنیم سال نو مبارک خانوم روزنامه نگار

منم يه چيزي شبيه گزارش نوشتم.البته ديدمت اونجا.ولي اونقدر حالم بد بود و تو هم تنها نبودي كه شرمنده...ترجيح دادم توي گردي شونه هام و صندلي بزرگم گم بشم و فقط نگاه كنم.

khanoome dokoohaki salam omidvaram khoob bashid age bazi vaght ha ham ye sari be mail boxetoon bezanid kheyli khoob mishe ha;)

سلام، عید شما مبارک!